 Informatie en stukken uit het boek "In de tijd van Heultje-Westerlo en Nestje Sterckx" door Duke de Groot. Eendracht Heultje: Lang voor Nestje Sterckx in 1922 zijn vader-boswachter voor de eerste keer hoorde binnenkomen met zijn geweer, daar aan het kapelleke van Sint Dymphna op Hoog Heultje, speelden de sjotters al voetbal. Geeen boogscheut van Nest zijn geboortehuis, lag er een plein achter Frenken van de Grote Tops, rechtover het stammeneetje van Boer Sterckx. voor Oningewijden: achter Jos Voet dus. Volgens de oudste geruchten moet er voor de oorlog 14-18 aan de windmolen van de Maalder een speelveld gelegen hebben, waar men voor een cr�mekoek sjotte. In de winkel van de maalder kon men dan zijn prijs komen afhalen. Onder de eerste oorlog hadden ze al truitjes waarop met kunstige hand geborduurd stond: Eendracht Heultje. Ze speelden buiten de Belgische of Kempische competitie, omdat ze waarschijnlijk niet eens wisten dat er zoiets al een overkoeplend orgaan bestond. Maar ze hadden al een lederen voetbal. En thuis misschien elk een pisblaas, een varkensblaas. Men was niet zo rijk, dat men in elk gezinnetje zomaar een lederen voetbal kon kopen. Men hield het meestal bij een varkensblaas waar wat vodden waren ingenaaid. Zo ziet men waarvoor het varken kan dienen in de sport. Naderhand waren er enkele individuen die varkensstreken uithaalden. Als sport. Soms komt toch het direlijke in een mens eens boven en daar vond men een scheidsrechter voor uit. Met fluitje. De eerste foto werd genomen door Jef Van Hemelen in de winter van 1917-18, dus onder de eerste oorlog. De eerste ploeg toen: Leopold Cannaerts 1890, broer van Jef en Ran en ook van Gust, de vader van Lowieke, op wiens plein Heultje later nog zou spelen. Jef Lavers, een gendarm Joseph Cannaerts 1896, stierf in mei 1918 ten gevolge van koudvuur. Hij had dit opgelopen met een wond aan de voet bij het sjotten. Hij ging met die wond mestvoeren en stierf eraan. Stan Lavers 15/05/1897 Florent Cannaerts 1898, zou later bussen uitbaten in Willebroek. August Van Hemelen (Minneken Hemels) 1897 Johannes Van Eynde (Wenken van Bonnekens) Wies Saelen, broer van Miel en Neel, hun vader woonde op het spookkasteeltje en was boswachter Miel Saelen, de eerste doelman, na hem volgde de Van den Brande en daarna Stan Ooms. Milleke Tops 1892 Frans Van Eynde, de witte van Bonekens die later in Itegem woonde. De Heikneuters (mannen van de Goorheide) en de Eendracht (Hoog Heultje) speelden ooit tegen elkaar in competitie. Wenken van Bonnekens en Merten Schellens hebben voor beide ploegen gespeeld.  Naar van den Ome vertelde toen hij bijna 93 jaar was: "Ik heb ook een tiental jaren in de eerste ploeg gestaan bij de Eendracht (Hoog Heultje) en er was nog een tweede ploeg Heultje Hei. Onze Constant stond na de oorlog in de goal en ook onze Wannes speelde mee. Ik was amper 18 toen ik meespeelde, al sjotte ik vanaf mijn 14de. Ik ben van 1901. Onze Wannes (1912) begon tussen de twee oorlogen. De eerste ploeg werd op't zand gesticht voor den oorlog. Hoog Heultje was beter dan de hei en ze zijn later bij elkaar geslagen. Onze Stan was keeper. Hij liet eens een bal door zijn benen gaan omdat hij net een sik had gepakt maar voor de rest was hij een goede keeper. Ik weet nog dat er twee ploegen waren in de tijd dat Jefke Cannaerts nog leefde (+1918). De mannen van de hei speelden toen aan de Mandus Luyten, nu Vinkenstraat doopsuiker Marcella richting nieuwe wijk, in de bocht ongeveer). War Valgaeren speelde er back en ze waren zo goed, die twee bakken, dat ze minutenlang de bal naar elkaar konden doorspelen zonder dat er iemand iets kon aan doen. War was van Ramsel en zou later nog in de hoogste afdeling bij Stade Leuven gaan spelen" Op zekere dag werd het spreekwoord "al brengen de kraaien het uit' van toepassing op de leefgemeenschap Heultje. De maalder zei het tegen de bakker en die zei dat hij het gehoord had van 'den doktoor" en die had het van Pattesjo. Er moest zoiets bestaan als een Kempische voetbalbond. Sommigen houden het bij Jan van de Notaris of Phil Verbraeken, doch die was van Ramsel. Bert Seymens zegt dat de maalder (D�sir� Blockx) en Thuur de Wever de eerste stoot hebben gegeven. Zelfs in Brussel moet men van Heultje in die tijd gehoord hebben want Heultje kreeg het nummer 459. Volgens Sus van Kerckhoven, die in '28 terreinafgevaardigde werd, had ook de Witten Thielen (Fons van Thielen) er iets mee te maken doch vroegen het hem en hij sloot zichzelf uit als oprichter. Sus wist later nog te vertellen dat de eerste plein (een oefenplein) zo ongeveer rechtsover zijn deur moet gelegen hebben, achter de huizen van Marcel Sterckx en Maria Van Gemert. Sus kocht immers het huis van Boer Sterckx waar die vroeger caf� hield. Boer Sterckx heeft daar de man met de zeis zien rondslaan alsof hij Pierke heette. Pierke de Dood sloeg er op korte tijd hevig toe. Heultje startte in derde Gewestelijke A. De reeks bestond amper uit 10 ploegen. FC Heist en SV Nijlen gingen op, terwijl Heultje achterbleef met de Zwaluw, Gompel, Groen-Wit Nijlen, Mol Sport, SK Retie, AK Ramsel en Sporting Meerhout. Wie was de eerste voorzitter van Heultje? Bert Seymens zweert bij de maalder (D�sir� Blockx) en als eerste secretaris zou het de broer van de latere koster geweest zijn, Frans de Wever). Ondertussen waren ze met hun speelveld verhuisd naar een echte plein achter maalder Gust Tops tegen de hut van Dikke (Gustaaf) Dillen, een furieus iemand, die daarbij nog werd opgestookt door zijn halve trouwboek. Op zekere adg ging weer eens iemand de overgevlogen bal terughalen. dikke Dillen zat aan de koffie, zage de deugniet komen en gooide in ��n vloeiende beweging de koffiepot naar de knaap. Door de venster heen. Naar het schijnt hebben ze toen een tijd verlegen gezeten om een ballenraper. Na het seizoen 1930-31 (in hun 5de offici�le voetbaljaar dus), werd in de lagere afdalingen van Antwerpen ��n reeks gemaakt van Tweede Provinciale, 2 reeksen van Tweede Gewestelijke en vier reeksen van Derde Gewestelijke. In reeks A zat: FC Heultje, Gompel, SK Retie, FC Bevel, Groen-Wit Nijlen, Altijd Kontent Ramsel, Meerhout Sport en stijgende kampioen, Mol Sport. Tot zover het onstaan van Heultje. We spoelen in ��n keer verder naar het jaar 1976. Heultje's grootste coureur sterft. Nestje Sterckx overlijd op 3 februari 1976 op 52-jarige leeftijd in het ziekenhuis van Leuven (Nestje was geboren op 1 december 1922). Hij won in zijn carri�re maar liefst 3 keer de Omloop Het Volk, tot op de dag van vandaag nog altijd mede-recordhouder met Joseph Bruyere en Peter Van Petegem, hij won ondermeer ook Nokere-Koerse, Gent-Wevelgem, de Scheldeprijs, Parijs-Brussel, ritten en eindklassement in de Ronde Van Belgi�,... Na zijn dood beslist Heultje hun terreinen het Ernest Sterckx Sportcentrum te dopen.  Ernest (Nestje) Sterckx Dan gaan we naar het jaar 1983. Een legendarisch moment in het bestaan van Heultje na 33 jaar in eerste Provinciale gespeeld te hebben ging Heultje het kleine Kempische dorp op naar Bevordering. Het werd hun 4de titel uit hun 57-jarig bestaan. Ze voerden vanaf dag 1 het klassement aan. Ze pakten in 1937 hun eerste titel, dan derde Gewestelijke naar tweede. In 1949 waren ze doorgestoten naar Tweede Provinciale, later eerste provinciale genoemd en ze zakten ��n keer in 1967, dit voor ��n jar om in 1968 weer kampioen te worden in Tweede Provinciale. Ook Westerlo speelde kampioen en nam Heultjes plaats in in Eerste Provinciale. Yves De Wever ging na dit seizoen naar Betekom, daarna was het Baal en Nijlen. Hij was 29. Op Veerle werd hij van het veld gestuurd omdat hij een obsceen gebaar maakte naar de toeschouwers. 1986 was ongetwijfeld ��n van de mooiste jaren in zijn bestaan. Men speelde kampioen in Bevordering na testwedstrijden tegen SV Mol. Heultje won thuis met 1-0 en ging in Mol voor vierduizend mensen spelen. Na 7' maakte Melis in Mol 1-0 nadat doelman Huybrechts al enkele malen zijn netten had schoongehouden. Dan kwam Heultje in de wedstrijd en Bosmans kon een vrije trap in de Molse netten werken. Heultje voorlopig naar Derde dus. Na de rust en nadat doelman Huybrechts de held van de wedstrijd mocht genoemd worden, moest Rist Van Moer de doorgebroken Thielemans neerleggen. Bruno Weyts, wiens naam we nog zouden tegenkomen bij Heultje zette de strafschop feilloos om. Mol moest nog ��nmaal scoren. Ze namen risico's en liepen op een counter van Peys werd neergelegd in de strafschopzone. Betwist? Peys kende de knepen. Marc Van den Eynde zette Heultje met 2-2 op rozen. In de transferperiode werd Bruno Weyts naar Heultje gehaald. Uit Mol (Retie was zijn woonplaats). Bij de kampioenenviering sprongen de spelers op de auto van Thierry Geudens. Het mini Coopertje heeft de uitbundigheid niet overleefd, maar geen kat die daar om gaf. Een dorpje van 3000 zielen en 1000 huizen ging nu tegen de grote steden spelen. Heultje kwam uit tegen ploegen zoals: Stade Leuven, Lommel SK (nu KVSK United), FC Ekeren, VC Westerlo, VK Tienen, Turnhout, Eupen, Witgoor Dessel,... De Kampioen in dat jaar SK Lommel kwam toch verliezen in Heultje in dat jaar met 1-0. Een opmerkelijke transfer uit die tijd, de 18 jarige middenvelder Patrick Branders van Lichtaart die zijn opleiding volgde bij Lierse SK, hij zou in het seizoen 2005-2006 terugkeren naar Heultje als trainer van de eerste ploeg. Heultje boekte in die tijd ook schitterende overwinningen: we schrijven 1987-88 Heultje stuurt de latere kampioen met 6-1 cijfers naar huis. Heultje ging goed mee die tijd en was altijd middemoter of zelfs subtopper.  Ploegfoto 1986-1987 Seizoen 88-89: Na Nieuwjaar zou Stef Peys stoppen omdat hij zijn werk niet meer kon combineren met het voetbal. Het was op Hoogstraten. Even voor het einde kwam de applausvervanging. De ganse aanhang van Heultje stond recht en bleef in de handen klappen. Peys liep het gans veld rond met de handen in de hoogt. Zo'n applausvervanging hadden ze in Hoogstraten nog nooit gezien. Deden ze dat altijd in Heultje? Wisten zij veel...Seizoen 1989-90 Heultje startte met een nieuwe trainer: Rene Vloeberghs, die Neel De Ceulaer moest doen vergeten wat niet simpel was. Elke thuiswedstrijd ging de ploeg op afzondering. Verder waren ze ook uitstekend op verplaatsing, maar verloren dat seizoen spijtig genoeg toch van aartsrivaal VC Westerlo. Maar Heultje eindigde dat seizoen 4de daar dat Westerlo pas 8ste werd. Heultje haalde dat jaar ook een mooie overwinning op RWDM, toen 2de Nationale (Nu Brussels). Ze kegelden de Brusselaars met 3-2 uit de Beker van Belgi� nadat ze zelfs 0-2 achterstonden. Jef Verbraeken werd dat jaar ook voorzitter. Keeper Huybrechts werd rond de jaarwisseling gekwetst en verdween uit het elftal, omdat Mike Coeck het zo goed deed in het doel. Heultje speelde een fantastische 2de ronde en haalde 25 op 30. Niemand deed ooit beter, ook kampioen Turnhout niet. Het was misschien wel de beste ploeg die Heultje ooit heeft gehad, compleet tot en met en iedereen durfde vermoeden dat Heultje een jaar later een gooi naar de titel ging doen. Met een doelman die op 14 wedstrijden slechts 8 keer geklopt werd. en met Smets-Obobaifo in de spits. Osare werd de lieveling van het publiek. De Nigeriaanse international ging zelfs naar de Olympische Spelen. Hij was in elk geval beter dan Bruyninckx, de topschutter uit bevordering het jaar voordien. Heultje incasseerde dat jaar slechts 24 doelpunten en had de beste verdediging. Seizoen 1990-91 Bruynickx maakte vorig seizoen zo'n mooie goal tegen Beringen dat ze hem bij Heultje weghaalden. De jongen kreeg er ook te weinig kansen met het spitsenduo Smets-Osaro. Maar dat jaar draaide de ploeg niet. De titelkandidaat Heultje haalde slechts: 1/8, 3/10, het zegt genoeg. Van de Bergh spelmaker op het middenbeld was er nog niet. Obobaifo speelde schitterende wedstrijden maar Heultje verzuimde de kansen. Heultje draaide met 12 punten en mocht leider Seraing ontvangen. Heultje speelde zoals in zijn hoogdagen en won met 2-0. Ook Van den Bergh was terug en het tij keerde. Osare en Smets maakten respectievelijk 15 en 16 doelpunten en werden topschutters. Seizoen 91-92: De uitverkoop van sterspelers deed Heultje financieel misschien goed doch men Wim Smets niet verkocht aan Westerlo. Heultje speelde een slecht seizoen en eindigde slechts 14de op 16 ploegen. Seizoen 92-93: Het noodlot sloeg toe. Osaro Obobaifo verongelukte op de weg van Voortkapel naar Zoerle.  Kaart herdenkingswedstrijd Osaro Obabaifo: KFC Heultje - Nigeriaanse selectie Nieuwe gezichten bij Heultje waren ondermeer: Serge Lopes da Cruz, een Portugese Nederlander uit Rotterdam en Ronny Nanheknan uit Eindhoven. Ook niet te vergeten onze 2 Ijslandse internationals: Waldimar (Valdi) Kristofersson en Steinar (Steini) Gudgeirsson, respectievelijk 21 en 22 jaar maar het mocht weer niet baten Heultje eindigde ontgoocheld terug 14de. Vanaf toen ging het met Heultje bergaf en in '94 zakte het naar bevordering, in '95 zakte het naar eerste provinciale en in '96 zakte het voor de derde keer op rij naar 2de provinciale, mede door financi�le problemen. Daar speelde het tot 2006. Na een puntenbestraffing van 14 punten door het onterecht opstellen van een speler zakte Heultje naar 3de provinciale waar het twee jaar stand hield. Na een dramatisch seizoen in 2009 zakte KFC naar 4de provinciale. EINDE! |
